rousin
Neuz
Brezhoneg
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Anv-kadarn
rousin /ˈrusːĩn/ hollek gourel
- Danvezenn c'hludek, kreñv he c'hwezh, melen pe c'hell he liv peurvuiañ, a zever eus ar goulioù a reer ouzh garennoù pe gefioù plant 'zo.
- Kinnig a reas dimp peb a gambrig ken naet ha pa vije bet ar gilvizien o paouez sankañ an tach diwezhañ er plenk sapr ma save diouto frond yac'hus ar rousin. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 115.)
- [...], un izba gant he feulioù nevez c'hwez balzamus ar rousin fresk gante. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 45.)
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troioù-lavar
- rousin dezhi ! : bec'h dezhi !