poazh

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Anv-gwan) Kar d'ar ger poeth « tomm » e kembraeg, eus ar ger keltiek *qoq-to-, kar d'ar gerioù पक्ति (pak-ti) e sañskriteg, πεπ-τό-ς en henc'hresianeg, coc-tu-s e latin, h.a., anv-gwan-verb gwrizienn « pibiñ ».[1]
(Furm verb) Savet diwar poazh-, pennrann ar verb poazhañ, hep dibenn-ger.

Open book 01.svg Anv-gwan

poazh /ˈpwɑːs/

  1. A zo bet tommet evit cheñch e aozadur evit e zebriñ pa gomzer eus boued.
  2. Teuc'h, uzet.
  3. (Pemdez) Diskaret e yec'hed dre forzh evañ alkool.
  4. na kriz na poazh
    • ... un eskenn vara poazh ..., meneget e geriadur istorel ar brezhoneg, pajenn 2240

Deveradoù

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep poazh
dre vlotaat boazh
dre c'hwezhañ foazh
dre galetaat digemm
amreizh digemm

poazh /ˈpwɑːs/

  1. Furm ar verb poazhañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
  2. Furm ar verb poazhañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :