poazhañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn poazh hag al lostger -añ

Open book 01.svg Verb

poazhañ /ˈpwɑː(z)ã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : poazhet) (displegadur)

  1. Lakaat da vezañ poazh.
    • An delioù anezhi, drailhet munudik, ha poazhet gant vioù, a zo ur boued kreñv evit ar vugale o deus olosennoù, bouloù sempladurezh en o gouzoug ; pe dindan o elgez, o chik pe o groñch. — (Loeiz ar Floc'h, E louzou da bep klenved, in An Oaled, niv. 35, 1931, p. 9.)
    • E Mezheven ne glasker ket keuneud evit tommañ, nag evit sklerijenniñ pa bar al loar en oabl dizolo ; ne glasker ket kennebeut evit poazhañ traoù er gouelec’h, evit daou vanac’h a zo eno ha ne zebront nemet frouezh gouez ha gwrizioù. — (Jakez Riou, Brec’hillien pe Ar manac’h Mougn e-barzh Buhez Breiz, niv. 40-41, 1924, p. 939-940.)
    • — [...]. E kichen Roazon, n'euz ket pell, va c'hamarad ha me, enn eun ti evel heman, var ar meaz, hor boa poazet kroc'hen, bleo hag all eun ejenn en he bez-pikol. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 281.)
  2. Deviñ

poazhañ verb gwan

  1. Dont da vezañ poazh.

Deveradoù

Troioù-lavar

Troidigezhioù