kildreiñ
Neuz
Brezhoneg
|
[[Rummad:Wikeriadur:Divrazoù e brezhoneg ]]
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
[[Rummad:Wikeriadur:Etimologiezhioù a vank e brezhoneg |kildreiñ]]
Verb
kildreiñ /kilˈdrɛĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : kildroet) (displegadur)
- Ober kildroioù
- <skouer.>
- (Dre astenn-ster) Mont du-mañ, du-hont, hep pal resis peurvuiañ ; troidellañ
- Kloc'h an iliz-veur, a-zioc'h va fenn, a roe an eur, hag ar c'havaned a vage cholori ar mil gurun, o kildreiñ en-dro d'ar mogerioù kozh. — (Youenn Drezen, An dour en-dro d'an inizi, Al Liamm, 1972, p. 15.)