mage

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar mag-, pennrann ar verb magañ, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

mage /ˈmɑːɡe/

  1. Furm ar verb magañ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Tud an eured a oa tomm d'o fri, hag a vage jolivari ar mil diaoul, met lavaret e vije bet ouzhpenn edont o fringal en ur gaoteriad voged. — (Youenn Drezen, Itron Varia Garmez, Skrid ha Skeudenn, 1941, Al Liamm, 1977, p. 25.)
Peseurt doujañs, a gred deoc'h, e vage d'ar moc'h-se ur c'horporal pe ur soudard ? — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 34.)
Kloc'h an iliz-veur, a-zioc'h va fenn, a roe an eur, hag ar c'havaned a vage cholori ar mil gurun, o kildreiñ en-dro d'ar mogerioù kozh. — (Youenn Drezen, An dour en-dro d'an inizi, Al Liamm, 1972, p. 15.)

Troidigezhioù