karedig

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

karedig /kaˈreːdik/ gourel pe benel (liester : karediged)

  1. Paotr pe blac'h a garer ; serc'h
    • Na mantret e voe an daou garedig, pa veizjont — re ziwezhat, siwazh ! — pegen difur e oant bet. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 117.)
    • Mona Dilaser, an intañvez glac'haret, he doa ur c'haredig, ur martolod yaouank, dek vloaz yaouankoc'h eviti. — (Yann Gerven, Brestiz o vreskenn, Al Liamm, 1986, p. 37.)

Troidigezhioù