gweljomp
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | gweljomp |
| dre vlotaat | weljomp |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kweljomp |
| amreizh | weljomp |
gweljomp /ˈɡɥel.ʒɔ̃m(p)/
- Furm ar verb gwelet/gwelout e kentañ gour lies an amzer-dremenet strizh, en doare-disklêriañ.
- Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :
- Un devezh goude kreisteiz e weljomp 'ta ur pezh pikol karr dre dan, ken hir hag arc'hoazh ar beure ha lugernusoc'h eget an heol en e gaerañ, [...]. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 147.)
- Hogen pa zeuas ar c'hazh d'ar razh e weljomp un ti a vent vat [...]. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 221.)
- [...], goude bezañ studiet kartenn-vor Amerika e weljomp anat na oa begad-douar-all ebet tostoc'h eget Inizi ar Garaibed [...]. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 17.)