tan

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : tân

Brezhoneg

Emañ an tan en ti.

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg.
Meneget er C'hatolikon.
Da geñveriañ gant ar gerioù tân en kembraeg, tan en kerneveureg, tine en iwerzhoneg.

Anv-kadarn

tan /ˈtãːn/ hollek gourel (liester : tanioù)

  1. Gwrez, gouloù, flammoù taolet gant un dra bennak o teviñ.
  2. Danvez o teviñ en un oaled.
  3. Ober tan
  4. Bezañ, chom e-tal an tan
  5. (boued, meuz) Mont war an tan: bezañ lakaet da dommañ.
  6. Dont en tan (pa gomzer eus al laezh)
  7. Leuskel tan (war ub.)
    • Ugent torpiller a gouezaz var batimanchou ar Russed evel eun taol-gwenan ; deuz an daou du, al listri-houarn hag ar groazerien a leuskaz tan war ar Russed. — (F. J., Eur sell var ar Brezel, Ar Bobl, 10 Even 1905, p. 2b.)

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Krennlavarioù

Troidigezhioù


Kembraeg

Araogenn

tan /ˈtaːn/

  1. Betek (en amzer da zont).
    • Tan yfory.
      Betek warc'hoazh, a-benn warc'hoazh.
    • Tan y tro nesa.
      Ken ar c'hentañ tro.
  2. ken bna
    • Tan idddo fe ddod : ken na zeuy


Kerneveureg

Anv-kadarn

tan /Distagadur ?/ gourel (liester tanyow)

  1. Tan.