gouio

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar goui-, unan eus pennrannoù ar verb gouzout, hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

gouio /Distagadur ?/

  1. Furm ar verb gouzout e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— Ma Doue! Ha ma ouife Jakez ?
— N'ho pet doan, ne ouio netra.
— (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 200.)
— [...]. Ya, ya, me a ouio an doare. [...]... — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 162.)
— [...]. Bez' am eus ivez un hanterlur amanenn diwar daol ar prefed. Ar banezenn-se ne ouio seurt. — (Edouarzh Ollivro, troet gant Jakez Konan, Pikoù Mab e Dad, Mouladurioù Hor Yezh, 1983, p. 158.)

Stummoù all

Troidigezhioù