gelljent

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -jent

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep gelljent
dre vlotaat c'helljent
amreizh c'helljent

gelljent /ˈɡɛlʒẽɳ(t)/

  1. Furm ar verb gellout e trede gour lies an amzer dic'hallus, en doare-divizout
[...] mar gellchent digas d'ezan al leorig a glaske. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 81.)
Hag i o-zri ha mont ha diskenn en un ostaleri vras ha goulenn hag ur gambr a c'helljent da gaout dezho o-zri gant tri gwele e-pad ar foar. — (Gab Milin, Marvailhoù Bro-Leon, HOR YEZH, 1999, p. 161.)
[...] ; gourc'hemenniñ a reas dezho en em deuler warnomp, a-benn-herr, o baionetez e beg o fuzuilh, bezañ didruez ouzh an holl, ha diskar d'an douar muiañ ma c'helljent, kozh ha yaouank, gwazed ha merc'hed ; [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 198.)

Stummoù all

Troidigezhioù