gelle

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep gelle
dre vlotaat c'helle
amreizh c'helle

gelle /ˈɡɛlːe/

  1. Furm ar verb gellout e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Mar gelle ar soudarded kregiñ e meur a veleg, [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 154.)
Ha setu-eñ é harpiñ e gein doc'h ur wezenn, é tenniñ, é sachiñ par ma c'helle, krommet e gein getoñ, krommet ar gorzenn, krommet e fri get ar souezh, muioc'h eget biskoazh. — (Loeiza er Meliner, Àr Bont ar Velin, Dihunamb, 1938.)
Kregiñ a reas ar c'hrenerezh en e zivesker ; krenañ a rae, hep ma c'helle mirout. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 65.)

Stummoù all

Troidigezhioù