gallint

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar gall-, pennrann ar verb gallout, hag an dibenn-ger -int.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	gallint
dre vlotaat	c'hallint
amreizh	c'hallint

gallint /ˈɡalːĩɲ(t)/

1. Furm ar verb gallout e trede gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ

• Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :

Darn, neuze, p'o-devo eun troad bennag war ar re all, a wasko anezo gwasa ma hallint. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 194.)

Stummoù all

• gellint

Stummoù rannyezhel

• gallfont
• gellfont

Troidigezhioù

• galleg : (elles)/(ils) pourront ^(fr)
• spagnoleg : (ellas, ellos ; ustedes) podrán ^(es)