gallout

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (galloet).
Da geñveriañ gant ar verboù gallu en kembraeg, gallos en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

gallout /ˈɡalːut/ (anv-gwan-verb : gallet) (displegadur)

  1. Bezañ gouest da.
  2. Bezañ aotreet da ober un dra bennak.
  3. gallout bezañ: troienn a eztaol ur c'hoarvezusted, ur vezusted, ur vartezeadenn.
  4. gallout da ober : doare Leon
    • An holl loened a c'haller da zoñvaat
      Nemet ar glujar hag ar c'had
      .

Stummoù all

Troioù-lavar


Krennlavarioù

  • N'haller ket tennañ amann eus gouzoug ur c'hi
Notenn
  • Kemmadur dre vlotaat g/h e-lec'h g/c'h a-wezhioù.

Troidigezhioù