deuot

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -ot

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	deuot
dre vlotaat	zeuot
amreizh	teuot

deuot /ˈdøːɔt/

1. Furm ar verb dont en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   • — [...]. Mar gellit ober an traou-ze holl, evel a lavaran d'eoc'h, eme ar maout aour, ne deuot ket da greski hor bandenn. [...]. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 52.)

Stummoù all

• deuoc'h

Stummoù rannyezhel

• dahet (e gevred Breizh)
• deufet (e Treger)

Troidigezhioù

• galleg : (vous) viendrez ^(fr)