beaje

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar beaj-, pennrann ar verb beajiñ, hag an dibenn-ger -e.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	beaje
dre vlotaat	veaje
amreizh	veaje

beaje /be.ˈɑː.ʒe/

1. Furm ar verb beajiñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.

• Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :

— Ho tizenor ho po klasket eta, c'hwi hoc'h-unan, eme neuze Marzhin. Selaouit hag e vo sevenet ho c'hoant : anavezet he deus ho mamm ur c'hloareg fall endra ma veaje he fried... — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 24.)

Troidigezhioù

• galleg : (elle)/(il) voyageait ^(fr)