beajiñ
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn beaj hag al lostger -iñ[1].
Verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | beajiñ |
| blotaet | veajiñ |
| amreizh | veajiñ |
beajiñ /be.ˈɑː.ʒĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : beajet) (displegadur)
- Fiñval (alies) a lec'h da lec'h, a-wechoù a vro da vro, evit ar blijadur pe evit al labour.