a-dreuz hag a-hed

Brezhoneg

Diwar an adverb a-dreuz, ar stagell genurzhiañ hag hag an adverb a-hed.

a-dreuz hag a-hed /Distagadur ?/

A bep tu (diwar-benn an dilec'hiañ)
- Ker buan, an archerien, [...], a ziskennas dre ar skalier-se er jardin hag a c'haloupas a-dreuz hag a-hed evit klask o eskob kollet. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 20.)
- Galvet e oan da vont gant an admiral Thierry war vourzh al lestr-reder Kleber eoriet neuze e porzh mor Toulon, hag a dlee e-pad daou vloaz diouzhtu kantreal a-dreuz hag a-hed ar mor Atlantek, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 87.)
- Frankiz en devoa da vont ha da zont, gant e loened, a-dreuz hag a-hed an tachennoù divent-se, evel ma plije gantañ. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 85.)
Diwar-benn al labour:
- Ret vo diaoulad ar park a-dreuz hag a-hed. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 59.)
N'eus forzh penaos (komz, mont, redek, ...)
- Klevout a ris anezhi o komz a-dreuz hag a-hed eus Matriona ha meur a dra nevez a zeskis e-giz-se diwar he fenn ; [...]. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 77.)
- Eun dervez an tad a velaz he vap el liorz o redek hag o lamet, a dreuz hag a hed, evel pa vije collet he benn ganthan. — (Kenteliou a scuer vat.)