puñs
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Anv-kadarn
puñs /ˈpỹsː/ gourel (liester : puñsoù)
- Toull don toullet gant an den ha goloet a vein en diabarzh peurvuiañ, hag a dalvez da dennañ dour a gaver er foñs.
- Ne welent tamm an dour er puñs. Ha koulskoude e oa warnañ un droell hag ur gordenn. — (Kristof Jezegoù, E korn an oaled, 1923, p. 37.)
- Dour feunteun pe dour puñs eo evaj pemdeziek Yann-Gouer, en ur bredañ koulz hag en ur labourat. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 29.)
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troioù-lavar
- bezañ bras e veg evel beg ur puñs
- bezañ eus puñs unan bennak
- bezañ laouen da gouezhañ e puñs an ifern ma n'eo ket gwir
- puñs an avel
- puñs an ivern
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :