dour
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat en brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499)[1] Diouzh ar c'hrennvrezhoneg dour[2] a zo kar d'ar c'herneveureg dofer a zo aet da dour, d'ar c'hembraeg dubr a zo aet da dwfr ha da dŵr da c'houde, d'an heniwerzhoneg dobur, d'an iwerzhoneg ha d'ar skoseg dobhar, d'ar galianeg dubron[3] en anvioù-lec'h a zo hiziv an deiz Dover, Douvres, hag all. Dont a rafent holl eus ur ger keltiek *dub-ro- deveret gant al lostger -ro eus ar memes gwrizienn hag *dub-no- en deus roet ar ger brezhoneg « don ».[4]
Anv-kadarn
dour /ˈduːr/ , gourel, (liester dourioù, doureier)
- Liñvenn dreuzwelus, diliv, dic'hwezh, divlaz en he stad pur a zo elfenn bennañ ar sterioù, al lennoù hag ar morioù.
- Evañ a rin ur werennad dour.
- (kimiezh) Elfenn gimiek a zo H2O he formulenn diaoz a gaver e stumm skorn, dour liñvel pe aezhenn dour.
Gerioù kevrennek
|
penn-dour |
Deveradoù
Troidigezhioù
Anagramoù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : GIAB, Geriadur istorel ar brezhoneg
- [2] : CATH, Ar c'hCatholicon
- [3] : d'Arbois de Jubainville
- [4] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
dour: evaj; ur banne dour dour: glav; ur barr dour, ur barrad dour; un devezh dour; ober a ra dour dour:daeloù; deut eo an dour d'am daoulagad; gouelaén dourek dour:c'hwezh; an dour a oa o tiruilhal diwarnaén dour: halv; dont a ra an dour d'ar genoù; dourenniñ

