don
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499)[1] Eus ar c'hrennvrezhoneg don[2], kar eo d'ar c'hembraeg dwfn, dofn, d'ar c'herneveureg down, d'an heniwerzhoneg dom-ain, d'an iwerzhoneg ha d'ar skoseg domh-ain, memes ster dezho. Dont a rafent holl eus ur ger keltiek *dub-no-, eus ar wrizienn DHUB he defe roet al lituaneg dub-ù-s « don », ar goteg diup-s (kevatal d'an indezeuropeg *dheub-o-s), an henislandeg diùp-r, an hensaozneg dēop en deus roet ar saozneg deep, an henuhelalamaneg tiof en deus roet an alamaneg tief « don », hag all. Gwelet ivez dour.[3]
Anv-gwan
| derez-plaen | don |
| derez-uheloc'h | donoc'h |
| derez-uhelañ | donañ |
| derez-estlammiñ | donat |
don /ˈdɔ̃ːn/
- A zo pell e oueled diouzh e c'horre.
- Ur puñs don.
- (diwar-benn ar selloù) A c'hell gwelet pell en dud hag en traoù.
- En noz ’liv d’az lagadoù, O selloù dous ha don.[5]
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
Anv-kadarn
don /ˈdɔ̃ːn/ (liester doneier).
Furm verb
adstumm da on, war-lerc'h ne, na, mar, pan
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Geriadur istorel ar brezhoneg
- [2] : Ar c'hCatholicon
- [3] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [5] : Dorn-ha-dorn, 1970, in Oberenn glok Anjela Duval.
- [6] : Te, an hini gozh, in Oberenn glok Anjela Duval