gell
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Anv-gwan) Kavout a reer ar ger-mañ en henvrezhoneg (gel).
- Da geñveriañ gant ar gerioù kembraek ha kerneveurek gell, galianek giluos.
- (Furm verb) Savet diwar « gell- », pennrann ar verb « gellout », hep dibenn-ger.
Anv-gwan
gell /ˈɡɛlː/
- A-liv gant ar c'histin teñval (diwar-benn blev an den hag al loened dreist-holl). _____________
- Ur marc'h gell.
- Ur barv ha blev gell.
- Dalc'hmat e veze gantañ ur c’hi bras ha gell sklaer. — (Alan an Diuzet, Eñvorennoù eur prizoniad, embannet gant an oberour e ti Riou-Reuze (Roazhon), Eil emb. Al Liamm, 1980.)
Stumm all
Deveradoù
Troidigezhioù
- alamaneg : braun (de)
- galleg : brun (fr) , bai (fr)
- henhebraeg : חום (*)
- ido : bruna (io)
- italianeg : bruno (it)
- katalaneg : bru (ca)
- kembraeg : gell (cy)
- kerneveureg : gell (kw)
- nederlandeg : bruin (nl)
- okitaneg : brun (oc)
- poloneg : brązowy (pl)
- portugaleg : marrom (pt)
- sámi an Norzh : ruškat (*)
- saozneg : brown (en)
- spagnoleg : moreno (es)
- svedeg : brun (sv)
- tsolyáni : zhuráun (*)
Anv-kadarn
gell /ˈɡɛlː/
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | gell |
| dre vlotaat | c'hell |
| amreizh | c'hell |
gell /ˈɡɛlː/
- Furm ar verb gellout e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ; peuvuiañ : gall.
- hep kemmadur (war-lerc'h mar, ...)
- [...], mar gell an Diaoul c'hoarzhin en ifern : [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 118.)
- gant kemmadur (war-lerc'h a, e, ne, pa, ma, ...)
- - [...]. Ouspenn zo c'hoaz, epad ma vezez er-mêz evel-se e c'hell tud a bep seurt dont ama da ober droug, [...]. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 4.)
- - « [...] Ar prenestr a zo troet ouzh tu an hanternoz, ha sklerijenn al loar ne c'hell, e mod ebet, tizhout anezhañ. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 51.)
- Feiz ! ma ne c'hell ket ar vistri ober gourdrouz d'ar gerent, neuze 'vat ! — (Jakez Riou, Troioù-Kamm Alanig al Louarn I, Gwalarn niv. 89, Ebrel 1936, p. 14.)
- hep kemmadur (war-lerc'h mar, ...)
- e troiennoù evel gwellañ ma c'hell, kentañ ma c'hell, muiañ ma c'hell:
- ...gwellañ ma c'hellfot, — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 196.)
- ...muiañ ma c'hellfot, — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 212.)
- Lom a zigoras e zaoulagad ar brasañ ma c'hellas, hag a sellas. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 19.)