bendell

Brezhoneg

bendell ur rod.

Etimologiezh

Evit *bedell, da geñveriañ gant ar gerioù kembraek both, bothell, « krennder, boutailh, bendell », h.a. Amprestet digant al latin izel : botellus.^[1]

Anv-kadarn

bendell /ˈbẽn.dɛl/ gourel (benel a-wezhioù) (liester bendelloù, bendellioù, bendilli)

1. Lodenn greiz ar rod a sanker ar skinoù enni, hag a zo treuzet gant an ahel.
   • Leun a vouilhenn eo an hent-karr, e-pad ar goañv. Sankañ a ra ar c'hirri ennañ betek ar vendell hag ar c'hezeg betek o c'hof. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 66.)

Troidigezhioù

• alamaneg : Nabe ^(de) , Radnabe ^(de)
• esperanteg : nabo ^(eo)
• faeroeg : hjarta ^(fo)
• galleg : moyeu ^(fr)
• gresianeg : πλήμνη ^(el) (plímni)
• henc'hresianeg : χοίνιξ ^(*)
• hungareg : kerék közepe ^(hu)

• ido : nabo ^(io)
• italianeg : mozzo ^(it)
• nederlandeg : naaf ^(nl)
• portugaleg : jante ^(pt)
• saozneg : hub ^(en) , nave ^(en) , boss ^(en)
• spagnoleg : cubo ^(es)
• swahili : vitovu ^(sw)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 30.