kudenn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Da geñveriañ gant ar ger kembraek cudyn « rodellad-vlev », eus ar ger cutinniou (liester) « kenvelloù ». Amprestet ha distreset-kenañ digant al latin condylus, amprestet d'e dro digant an henc'hresianeg κόνουλος, « skoulm kenvell, bourrellenn ».[1]
Anv-kadarn
kudenn /ˈkyː.dɛn/ benel (liester kudennoù)
- Dastumad neud pleget e meur a dro ha liammet evit mirout outo da luziañ.
- <Skouer>.
- (skeudennek) Tra diaes da ziskoulmañ, da zont a-benn anezhañ.
- Doujañs o deus evit ar beleg, n'eus forzh piv eo, ha goulenn kuzul a reont digantañ pa n'ouzont ket re vat war be du treiñ dirak kudenn pe gudennn. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 57.)
Troidigezhioù
Dastumad neud pleget (1)
Tra diaes da ziskoulmañ (2)