mirout

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Verb

mirout /ˈmiː.rut/ verb kreñv eeun (displegadur)

1. Chom hep teurel pe hep dilezel, delc'her.
   • [...] goude bezañ graet sin ar Groaz gant dour benniget miret er podig, er piñsinig, staget ouzh ar gwele-kloz pe ouzh ar voger tost d'ar gwele. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 57.)
2. Chom hep.
   • ...evit mirout bezañ klevet gant ar re all. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 54.)
3. Mirout ouzh unan bennak pe ouzh un dra bennak da ober un dra bennak : ober e doare ma ne vefe ket graet an dra-se gant hennezh.
   • Ur mouchouer brodet liv roz hag he deus taolet war he divskoaz evit bleniañ hag en aviz mirout outañ da vezañ louzet. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 52.)

Troioù-lavar

• da virout

Troidigezhioù

Delc'her

• galleg : garder ^(fr) , conserver ^(fr)

Chom hep

• galleg : ne pas ^(fr)

Mirout ouzh ... da ...

• galleg : empêcher ^(fr)