i

Gwelet ivez : I, -i

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Raganv-gour

i /iː/

1. Raganv-gour rener en trede gour lies.

   • Hag i diouzhtu ha dont en-dro dezhañ. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 60.)
   • Hag i da gaout ar roñfl kozh, ha Yann ha mont ha darc’haouiñ un taol bazh houarn gantañ diwar e benn, hag e lazhañ hep na reas zoken na bramm na klemmadenn. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 84.)
   • Hag i dioc'htu etrezek al lestr . — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 55.)

2. Raganv-gour renet an trede gour lies.

   • … pa 'z ajont evit mont er vag, e voe lavaret d'ezo mont kuit, war zigarez n'oa ket i eo a c'heded. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 54.)
   • Hag em eus i kollet ivez.
   • Servijit-i.
   • setu i

Gerioù heñvelster

raganv-gour ren (1)

• int, int-i

raganv-gour renet (2)

• anezho, anezhe

Furm verb

i /iː/

1. Furm displeget ar verb mont en eil gour unan amzer-da-zont an doare-disklêriañ.
   • Penaos ez i ?
   • Te a yelo da Vrest, eno ez i da di ar c'homiser ... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 159.)
   • Di ez i da glask labour. — (Yann ar Floc'h, KOÑCHENNOU Eus BRO ar STER AON, Kemper, 1950, p. 184.)
   • - Warc'hoazh n'i ket e kêr, gi? -Gin. TBP 3/198
2. a deu da vezañ gi da respont d'ur goulenn-nac'h, gwelout: gi