gwentañ

Brezhoneg

Ar gwenter gant Jean-François Millet (1846-1847) : gwelet a reer ur gwenter o wentañ an ed.

Etimologiezh

Eus « gwent » hag « -añ ».

Verb

gwentañ /ˈɡwɛn.tã/ verb kreñv eeun (displegadur)

1. Lemel ar pell, ar plouz hag ar boultrennn diouzh ar greun dre vannañ anezho en avel : kouezhañ a ra ar greun en-dro tra ma 'z a ar peurrest gant an avel.
   • Gwechall e veze gwentet an ed gant an avel. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 206.)
2. (Dre astenn-ster) Strewiñ, teuler en avel.
   • Tapet e voe koulskoude, ha kaset d'ar prizon, da Bontrev, hag e voe barnet da vezañ krouget ha devet, ha gwentet e ludu gant an avel. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 216.)
3. (skeudennek) Treiñ en e spered.
   • Traoù diaes da wentañ, eme Saig. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 137.)
4. Aveliñ.

gwentañ verb gwan

1. Mont buan, evel an avel.
   • Ar vag-se, honnezh a wente. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 206.)

Deveradoù

gwenter gwenterez

gwenterezh gwentus

Troioù-lavar

• Pa'z eus avel eo gwentañ a zo d'ober.

Troidigezhioù

Naetaat ar greun (1)

alamaneg : worfeln (de) , schwingen (de) esperanteg : ventoli (eo) galleg : vanner (fr) saozneg : to winnow (en)

Strewiñ, teuler en avel (2)

galleg : répandre (fr) , jeter (fr) au vent (fr)

Treiñ en e spered (3)

galleg : passer au crible (fr)

Aveliñ (4)

alamaneg : ventilieren (de) esperanteg : ventoli (eo) galleg : éventer (fr) , ventiler (fr) saozneg : to fan (en)

Mont buan

galleg : filer (fr) comme le vent (fr) saozneg : to speed (en)