genoù

Brezhoneg

Genoù serret. (1)

Genoù Ferrol e Galiza. (4)

Etimologiezh

(1499)^[1] Kar d'ar ger genau e kembraeg hag e kerneveureg, d'an anv divoutin galianek Gen-ava (« genoù ur stêr ») « Geneva, Genova », h.a. Dont a rafe eus ar ger keltiek *gen-ow, kar d'ar gerioù हनु han-u « javed » e sañskriteg, γέν-υς gen-u-s « elgezh » en henc'hresianeg, kinn-u-s memes ster e gotek, hag en deus roet ar gerioù chin e saozneg ha kinn en alamaneg, h.a. Gwelet ar gerioù dezho ul lostger berroc'h gen-a « jod » e latin, gin « genoù » en heniwerzhoneg, gên « jod, elgezh » e kembraeg, guen « jod » e krennvrezhoneg.^[2]

Anv-kadarn

genoù /ˈɡɵ̃ː.nu/ gourel (liester : genaouioù)

1. Digor a dalvez d'an dud ha d'al loened da ebarzhiñ boued.
   • Gloazet en deus e c'henoù gant un askorn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 173.)
2. Organ ar gomz, ennañ an dent hag an teod.
   • Digor da c'henoù. Serr da c'henoù. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 173.)
   • E-lec’h digeriñ e c’henoù e vefe gwelloc’h dezhañ ober ur skoulm pe zaou war beg e deod. — (Ivon Krog, Kleñved ar medalennou, Sant-Brieg, 1909, p. 19.)
3. Toull ur voutailh, ur vougev, ur fuzuilh...
   • Taol pled skuilhañ : ar voutailh-se a zo bihan he genoù. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 174.)
4. (Diwar-benn ar stêrioù) Aber.

Gerioù heñvelster

• riboul ar patatez (pemdez) (1)
• beg (pemdez) (1, 2)
• toull ar gevier (pemdez) (2)

Deveradoù

dic'henaouiñ genaouad genaouata

genaoueg genaouegiñ

genaouek genaouiñ

genougamm genoù tartez

Troioù-lavar

• Bezañ lous e c'henoù : distagañ komzoù gros,
• Chom e c'henoù (digor) war nav eur : bezañ souezhet ken e chomer gant ar genoù digor,
• C'hoarzhin leizh e c'henoù : c'hoarzhin forzh pegement
• Mont e-barzh genoù al louarn : en em lakat en ur blegenn dañjerus,
• Ober genoù : huchal
• Pilat e c'henoù : komz dibaouez.
• lakaat e revr war e c'henoù : azezañ

Troidigezhioù

digor evit ar boued (1) :

alamaneg : Mund (de) arabeg : فَم (ar) (fam) bambara : da daneg : mund (da) esperanteg : buŝo (eo) euskareg : aho (eu) galleg : bouche (fr) ido : boko (io) indonezeg : mulut (id) inuktitut : ᖃᓂᖅ (iu) (qaniq) italianeg : bocca (it) katalaneg : boca (ca) kembraeg : genau (cy)

kerneveureg : ganow (kw) laoseg : ປາກ (lo) nederlandeg : mond (nl) norvegeg : munn (no) Patrom:m perseg : دهان (fa) (dahân) portugaleg : boca (pt) roumaneg : gură (ro) saozneg : mouth (en) sinaeg : 口 (zh) (kǒu), 口腔 (zh) (kǒuqiāng) spagnoleg : boca (es) svedeg : mun (sv) tchekeg : ústa (cs) tsolyáni : súmikh

Organ ar gomz (2) :

galleg : bouche (fr) nederlandeg : monding (nl)

norvegeg : munn (no) spagnoleg : boca (es)

Aber (4) :

galleg : embouchure (fr)

Gwelet ivez

• Ar pennad « genoù » e-barzh Wikipedia

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Ar c'hCatholicon : guenou.
• ^[2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p.131-132.