aour
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1650)[1] Da dostaat ouzh ar ger kembraek aur. Eus ar ger krennvrezhonek aour[2], amprestet dingant ar latin aurum[3] (« aour », « traezenn graet en aour », « moneiz aour », « pinvidigezh », « liv an aour »).
Anv-kadarn
aour /ˈɔwr/ gourel
- (kimiezh) Elfenn gimiek, 79 he niverenn atomek hag Au hec'h arouez, a zo unan eus ar metalioù trañzitadur.
- Metal prizius melen skedus, stirus-kenañ ha mezel.
- C'hwi a vo lorc'h ennoc'h o vont d'ar pardonioù gant ho chadenn aour war ho prec'h.[4]
- Ne welet-c'hwi ket ar briñsez en prenestr he c'hambr o kribat he blev melen-aour gant ur grib aour? KAB 1/57
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troioù-lavar
Troidigezhioù
|
|
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : CATH, Ar c'hCatholicon
- [2] : An Novelou ancien ha devot (1650)
- [3] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [4] : TBP2, Le trésor du breton parlé - Deuxième partie - Dictionnaire breton-français des expressions figurées, p. 324.