lavaran

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar lavar-, pennrann ar verb lavarout, hag an dibenn-ger -an

Open book 01.svg Furm verb

lavaran /laˈvɑːrãn/

  1. Furm ar verb lavarout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
    • — Ker guir ha m'her lavaran d'eoc'h, emez-han. [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 304.)
    • — Ker guir eo ha m'her lavaran d'eoc'h, eme an trafiker amann. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 305.)
    • − Ne rez ket mad, va breur ; eur wech en amzer ne lavaran ket e ve fall d'it mont da ober eun dro da aveli da benn ; [...]. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 4.)
    • − « Chann Vitouz eo, a lavaran deoc'h. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 19.)

Stummoù rannyezhel

Troioù-lavar

Troidigezhioù