lavaran

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar lavar-, pennrann ar verb lavaret, hag an dibenn-ger -an.

Furm verb

lavaran /laˈvɑːrãn/

1. Furm ar verb lavaret e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
   • - Ker gwir ha m'her lavaran deoc'h », emezañ. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 219.)
   • - Ker gwir eo ha m'her lavaran deoc'h, eme an trafiker amann. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 220.)
   • - Ne rez ket mad, va breur ; eur wech en amzer ne lavaran ket e ve fall d'it mont da ober eun dro da aveli da benn ; [...] — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 4.)

Stummoù rannyezhel

• lâran

Troioù-lavar

• ne lavaran ket
• pa lavaran