zeuint

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus deuint gant ur c'hemmadur dre vlotaat (d > z)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep deuint
dre vlotaat zeuint
amreizh teuint

zeuint /ˈzøːĩɲ(t)/

  1. Furm ar verb dont e trede gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
Harozed a zo, goloet a vedalennoù, ha ne zeuint biken-mui a-benn da vezañ ar vistri. — (Pêr-Jakez Heliaz, Marh al lorh, Terre Humaine Plon, 1986, p. 63.)
[...] pa zeuint da lavaret gaou ha pep seurt droug, en hoc'h enep [...]. — (Glaoda Marigo, Buez ar Sænt gant reflexionou spirituel, Kemper, 1837, p. 307.)