deuint

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -int

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	deuint
dre vlotaat	zeuint
amreizh	teuint

deuint /ˈdøːĩɲ(t)/

1. Furm ar verb dont e trede gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   • — Da vihanañ ne deuint ket da lavaret n'hor bezo ket roet dezho pep a lunedoù mat. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 120.)

Stummoù rannyezhel

• deufont (e Treger)

Troidigezhioù

• galleg : (elles)/(ils) viendront ^(fr)