Mont d’an endalc’had

moan

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (moin).
Meneget er C'hatolikon (moan).
Da geñveriañ gant ar gerioù mwyn en kembraeg, mon, moen en kerneveureg.

Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen moan
Derez-uheloc'h moanoc'h
Derez-uhelañ moanañ
Derez-estlammiñ moanat

moan /ˈmwãːn/ (ken moan)

  1. Nebeud a devder ennañ.
  2. Bezañ moan e fri : klevet mat-tre ar c'hwezhioù.
    • Arsa ! Yann-gozh, n'eo ket moan a-walc'h en taol-mañ ho fri evit dizoleiñ trev ar c'had... — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 91.)

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Deveradoù

Troioù-lavar

Troidigezhioù


Saozneg

Etimologiezh

Anv-kadarn

moan /mɔʊn/; moans

  1. klemm.


Verb

moan /ùɔʊn/

  1. klemm.