moan

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (moin).
Meneget er C'hatolikon (moan).
Da geñveriañ gant ar gerioù mwyn en kembraeg, mon, moen en kerneveureg.

Open book 01.svg Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen moan
Derez-uheloc'h moanoc'h
Derez-uhelañ moanañ
Derez-estlammiñ moanat

moan /ˈmwãːn/ (ken moan)

  1. Nebeud a devder ennañ.
  2. Bezañ moan e fri : klevet mat-tre ar c'hwezhioù.
    • Arsa ! Yann-gozh, n'eo ket moan a-walc'h en taol-mañ ho fri evit dizoleiñ trev ar c'had... — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 91.)

Stummoù all

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Deveradoù

Troioù-lavar

Troidigezhioù