merc'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (merch).
Da geñveriañ gant ar gerioù merch en kembraeg, myrgh en kerneveureg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

merc'h benel, liester merc'hed

  1. bugel ur vamm hag un tad ha n'eo ket ur mab
    • Ur verc'h en doa, oadet a driwech vloaz, hag a oa ur plac'h kaer ha koant. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 25.)
    • Ne c’hellan ket dimeziñ d’ho merc’h, EZM 75
    • N’en devoa ket ezhomm d’ober trouz d’e verc’h abalamour ma oa dimezet d’ur pilhaouer, TBP 2/550
    ma merc'h
  2. plac'h

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

  • Miz meurz
    Gant e reveurz
    A ra d'ar wrac'h kac'hat en ti
    Ha d'he merc'h koulz hag hi.
    — (SAV niv. 27, Nevez amzer 1943, p. 28.)

Troidigezhioù


Open book 01.svg Furm anv-kadarn

Diwar ar ger kembraek meirch, liester march.
  1. Furm kozh lies an anv-kadarn marc'h.
    <skouer>.

Stummoù all

mirc'hi, mirc'hed

Troidigezhioù