kolladenn

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar koll-, pennrann ar verb koll, hag al lostger kevrennek -adenn (diwar -ad hag -enn).

Anv-kadarn

kolladenn /kɔ.ˈlɑː.dɛn/ benel (liester : kolladennoù)

1. Gwechad koll un dra bennak.
2. Tra gollet.
3. Bugel moumounet.
   • Jilig. — [...]. Hag evit ar pennher, an aotrou Sane a zo eur golladenn ha netra ken ! eun den chouchet mar deuz unan, henvel ouz e dad, [...]... — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 31.)
   • Biganna ne lavare ger, rak mezh he devoa gant he c'holladenn, [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 69.)
   • Gant daou veudad ouzhpenn war e vent, kolladenn ar merc'hed e vije bet, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 177.)
4. Koll-bugale.
   • « [...]. Penaos, emezo c'hoazh, o treiñ war-du ar plac'h, penaos krediñ e vo devet ho korfig koant war un tantad en abeg d'ur seurt kolladenn ? [...]. » — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 22.)

Troidigezhioù

• galleg : 1) enfant gâté ^(fr)  ; 2) fausse couche ^(fr)