kestal

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar an anv-kadarn kest hag al lostger -al.

Open book 01.svg Verb

kestal /ˈkestal/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : kestet)

  1. Goulenn ha dastum aluzenoù
  2. Kestal udb. digant ub.
    • Da begement eta ne vije ket bet savet priz ar beva ma n'o dije ket poaniet al labourerien-douar da bourvei, abenn ar bloaz a zeu, eun eost founnus awalc'h evit mirout ouzomp da rankout mont da gestal ed digant hon amezeien. — (P. Kerivin, Ra zonjint ervat !, Le Courrier du Finistère, niv. 2272, 1923, p. 1d.)
  3. Kestal un dra bennak da unan bennak : amprestañ
  4. Kestal mouezhioù da ub.
    • P'e guir ne fell ket d'e-hoc'h ober evel-se, lakit, da viana, me ho ped, ar c'hantonnier Kerangal da benselia eun tammik bennak ann hentchou falla ; guelloc'h labour a ve hen-nez eged ann hini a ra o redek ar barrez evit kestal moueziou d'e-hoc'h ; ne ket evit ann dra-ma, aotrou mear, eo e paeomp anezhan. — (Eur C'houer, Guitevede, Le Courrier du Finistère, 25 Ebrel 1896, p. 1e.)

Deveradoù

Troidigezhioù