kanont

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar kan-, pennrann ar verb kanal, pe kanañ, pe kaniñ, hag an dibenn-ger -ont.

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep kanont
dre vlotaat ganont
dre c'hwezhañ c'hanont
dre galetaat digemm
amreizh digemm

kanont /ˈkãː.nɔ̃ɲ(t)/

  1. Furm ar verb kanal/kanañ/kaniñ e trede gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
Ar c'hleier a voud er foenneier touz, hag e kanont a-gor gant ar stivelloù ha gant skluz an Avon, [...]. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 54.)

Deveradoù

Troidigezhioù