Mont d’an endalc’had

gwaz

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (goas).
Da geñveriañ gant ar gerioù gwas e kembraeg hag e kerneveureg, foss en heniwerzhoneg ha uassos e galianeg.
Anavezet evel anv-tiegezh : Le goas, Folgoas, Goascoz, Goasdoue, Goasduff, Goasguen, Goasmat.
Dont a ra eus ar ger keltiek *uφostos a zeuas eus ar furm indezeuropek *upo-sth₂-ó-s, savet diwar ar rakger upó « dindan » hag ar wrizienn *steh₂- « sevel » a gaver ivez er gerioù « zo, eo », seas « sevel », oiris « chom » en iwerzhoneg, stāre « sevel » el latin ha stand « sevel » e saozneg[1].

Anv-kadarn 1

gwaz /ˈgwɑːs/ gourel (liester gwazed, gwersed, gwizien, gwizion)

  1. Den gourel e reizh, deuet d'e vent. (Dre astenn-ster) Den kreñv.
  2. (Ent strizh) Paotr dimezet, ozhac'h, enebet ouzh gwreg
  3. Kozh Mevel.
  4. Istor Den a zalc'he douar dindan an aotrou.
    • Gwizien feal.

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e kaver gwas, liester gwased, gwision

Deveradoù

Troidigezhioù

galleg : -1-

-2-

-3-

-4-

Daveoù

Roll an daveoù :

  1. Ranko Matasović, Etymological dictionary of Proto-Celtic, Leyden, Brill, 2009, p. 404.

Anv-kadarn 2

Ur wazh louet
Seizh gwaz wenn

gwaz /ˈgwɑːs/ benel (liester gwazi)

  1. (evnoniezh) Evn bras a vez savet evit debriñ e gig hag a veze implijet e blu da skrivañ, ken na voe graet pluennoù dir.

Troidigezhioù