goufec'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gou-, unan eus pennrannoù ar verb gouzout, hag an dibenn-ger -fec'h

Open book 01.svg Furm verb

goufec'h /ˈɡufːɛx/

  1. Furm ar verb gouzout en eil gour lies an amzer c'hallus, en doare-divizout
- N'oufemp ket ? - Goufec'h.
− Ac'hanta ne oufec'h ket kouezhañ gwelloc'h. Me eo ho ten. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 111.)
... n'oufec'h ket ober kaeroc'h dezho ? Buhez Genovefa A Vraban, Glaoda'r Prad, p. 95
« Gwir eo, Mestr, met ma oufec'h ivez. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 13.)
« [...]. Ne oufec'h ket dibab un anv a glotfe gwelloc'h eget hemañ gant marzh e c'hanedigezh. » — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 22.)

Stummoù all

Troidigezhioù