Mont d’an endalc’had

gellfot

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -fot.

Furm verb

Kemmadur Furm
hep gellfot
dre vlotaat c'hellfot
amreizh c'hellfot

gellfot /ˈɡɛlfɔt/

  1. Furm ar verb gellout en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— [...]; mar gounezit, it araok ha flastrit muia ma c'helfot hoc'h enebour. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 104.)
— [...]. Kaout a ra d'eoc'h e c'helfot sevel e tour Berven ken eaz ha m'her lavarit? [...]? — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 108.)
— [...], hag a raio guella ma c'hellfot en eur fiziout e Doue. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 271.)
Breman, astennit ho kouzouk muia ma c'helfot.... Muioc'h c'hoaz.... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 296.)


Stummoù all

Troidigezhioù