beve

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar bev-, pennrann ar verb bevañ, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

beve /ˈbeːve/

  1. Furm ar verb bevañ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Yun a veve gant e vamm-gozh en un ti paour, war gorre un dorgenn dizarempred. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 31.)
[...], a c'hoarvezas ganto, ha gant ar re a veve en o ser, e-pad an amzerioù burzhudus-hont. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 16.)
Eno e veve en un tiig plouz, kuzhet e sol ul lanneg dizarempred, ur plac'h a renk izel hogen koant ha dinamm. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 17.)
[...], da glask repu en ur vro estren, e-lec'h ma veve en dienez. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 27.)

Troidigezhioù