beg

Brezhoneg

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

beg /ˈbeːk/ gourel (furm vihanaat : begig, liester begoù)

1. Penn uhelañ un dra bennak.
   • Beg ar c'hrav {{mammenn|?|?}
   • — Sell ! Yun, ha dont a ri da zornañ warc'hoazh, e-lec'h chom amañ, war beg an duchenn, da zigeriñ da c'henou ? — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 32.)
2. Penn uhelañ un dra bennak.
   • Sell an evned war veg an tour — (TBP.)
   • Beg ar Raz, Beg ar Van, lec'hioù e Breizh.
3. Genoù.
   • Serr da veg. Serrit ho peg. — (?, p. ?.)
4. Ur beg abred, ur beg a-raok.
   • Mari a vez gant he beg abred ivez. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 11.)
5. Bezañ hir e veg : bezañ begek, teodek.
   • Ar vugale-mañ zo hir a-walc'h o beg. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 217.)
6. Ober e veg da ub : lavarout dezhañ petra a ranko lavarout.
   • N'eo ket bras a-walc'h da veg da lavarout kêr Roc'h ?
7. A verk ar c'houlz : deroù (ar miz, ar bloaz, hag all).
   • Se a oa e beg an eost. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 37.)
   • Ha beg an hañv o tont — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 37.)
8. Beg ur stêr : ar genoù anezhi.
9. Beg ur menez : al lein, ar barr anezhañ.

Deveradoù

• begad
• begañ
• begant
• begasenn
• begata
• begeg
• begek
• begenn
• begerez

Gerioù kevrennek

• beg-an-evn
• beg-douar
• beg-du
• beg-e-dog
• beger-kreionoù
• beg-hir
• beg-melen
• beg-sabrenn

Krennlavarioù

• Dre o beg e tozv ar yer.
• Re ziwezhat eo da harz
  Pa vez aet ar beg e-barzh.
• Tri zra a lak ar bed da vont :
  Beg ar soc'h, beg ar vronn,
  Ha beg an ibil pa vez sonn.

Troioù-lavar

• kavout beg ar skeul

Troidigezhioù

• galleg : bouche ^(fr) , bec ^(fr) , extrémité ^(fr) , pointe ^(fr)
• spagnoleg : boca ^(es)  benel

Saozneg

Verb

beg

1. goulenn
   • beg for mercy : goulenn truez.
2. goulenn, klask bara.
   • beg for food.

Deveradoù

• beggar
• beggary