kentañ

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar « kent » hag al lostger « -añ » : derez-uhelañ an anv-gwan « kent ».

Anv-gwan petvediñ

kentañ /ˈkẽn.tã/

1. Anv-gwan a verk ar renk a glot gant an niver unan, implijet a-raok pe goude un anv-kadarn.
   • Abaoe an devezh milliget ma chañsas d’hor mamm gentañ
     Kaout ur c’hoantadenn avaloù n’eus 'met poanioù er bed-mañ. — (Prosper Proux, Son ar Merc'hetaer.)
   • Pa ra glav (d’?) an deiz kentañ a Vae e pil ar C’hallaoued o gwragez — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 326.)
   • Kenavo ar c'hentañ tro.
2. D'ar c'hentañ ! : eus an dibab !
3. bezañ eus ar c'hentañ
4. Bezañ eus deiz kentañ ar sizhun, eus deizioù kentañ ar sizhun : bezañ speredek.
   • Me n’on ket eus deizioù kentañ ar sizhun, met ne oan ket ganet d’ar sadorn da noz ivez. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 453.)

Gerioù enepster

• diwezhatañ

Deveradoù

• kentael
• kentañ ma
• kentanv

Troidigezhioù

alamaneg : erst (de) esperanteg : unua (eo) galleg : premier (fr) gujarati : પ્રથમ (gu) gresianeg : πρώτος (el) gourel, πρώτη (el) benel, πρώτο (el) nepreizh henc'hresianeg : πρῶτος gourel, πρώτη benel, πρῶτον nepreizh henhebraeg : ראשון gourel hindeg : पहला (hi) gourel, पहली (hi) benel italianeg : primo (it) kembraeg : cyntaf (cy) roumaneg : prim (ro)

japaneg : 一番目 (ja) (ichibanme), 一番 (ja) (ichiban), 第一 (ja) (daiichi), 最初 (ja) (saisho) kurdeg : yekan (ku) , yekî (ku) , yekem (ku) , ewil (ku) latin : primus (la) nederlandeg : eerste (nl) portugaleg : primeiro (pt) sañskriteg : प्रथमः (sa) saozneg : first (en) , prime (en) sinaeg : 第一 (zh) (dìyī) spagnoleg : primero (es) tchekeg : první (cs) turkeg : birinci (tr)

Gwelet ivez

Niver a-raok :	Niveroù petvediñ e brezhoneg	Niver war-lerc'h : eil