gwreg

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (gruec).

Da geñveriañ gant ar gerioù gwraig en kembraeg, gwrek en kerneveureg.

Anv-kadarn

gwreg /ˈɡwʁɛːk/ benel (liester gwragez)

1. Kozh : maouez.
2. Ster ordinal hiziv : plac'h dimezet, pried.

   • Gwreg ha bugale en doa ivez. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 89.)
   • Ar gwaz a dle sentiñ ouzh e wreg. Yann-Vari Perrot, E-tal ar Poull, e-barzh Pemp Pezh-C'hoari, p. 43
   • Hennezh 'vat, paotr, en deus bet ur wreg a-stroñs, unan! TBP 3/131
   • ... ha pa ne fellfe ket deoc'h, ho kwreg eo MABL 50
   • Daou vab hag ur verc'h hoc'h eus ... ganet o-zri eus ho kwreg . — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 133.)

3. anv graet gant ur gwaz pa gomz ouzh e wreg:

   Hola! gwreg, mat a't eus graet oc'h aozañ din ur goan vat ... , — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 194.)

Gerioù heñvelster

• maouez

Deveradoù

• adwreg
• gwregel

• gwregelaat
• gwregelezh

Gerioù kevrennek

• gwreg-nevez
• gwreg-ozhac'h

• gwreg-tiegezh
• gwreg-vor

Krennlavarioù

• An hini 'zo manac'h en abati
  En deus ur wreg en Keriti — (Yann Vertou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 49.)
• Eur wreg fur hag hi divalo
  A zo dreist ar gaera gwreg a zo — (Yann ar Floc'h, KOÑCHENNOU Eus BRO ar STER AON, Kemper, 1950, p. 55.)

Troidigezhioù

• galleg : femme ^(fr) , épouse ^(fr)
• kembraeg : gwraig ^(cy)

• kerneveureg : gwrek ^(kw)
• saozneg : wife ^(en)