hir

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Gwelet ivez : Hir

Taolenn 1 Brezhoneg 1.1 Etimologiezh 1.2 Anv-gwan 1.2.1 Gerioù enepster 1.2.2 Deveradoù 1.2.3 Gerioù kevrennek 1.2.4 Troidigezhioù

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (hyr).

Da geñveriañ gant an anvioù-gwan hir en kembraeg, hyr en kerneveureg, sir en iwerzhoneg, siros en galianeg.

Anavezet evel anv-tiegezh : Le Hir.

Anv-gwan

derez-plaen	hir
derez-uheloc'h	hiroc'h
derez-uhel	hirañ
derez-estlammiñ	hirat

hir /?/

1. Brasoc'h e hed eget hini an darn vrasañ eus e seurt.

   <skouer>.

2. A vent uheloc'h eget an darn vrasañ .

   <skouer>.

3. A bad pell.

   Kaoz an arabadus A zo hir ha padus.

Gerioù enepster

• berr
• krenn

Deveradoù

hiraat hirad hiraezh hiraezhiñ hiraezhus

hirded hirder hirentez hirnezh

Gerioù kevrennek

hiramzeriñ hirbad hirbadout hirbasianted hirbred hirgarrez

hirgarrezek hirgelc'h hirhoal hirhoalus hirvarv hirvoan

hirvoud hirvoudiñ hirvoudus hirwel hirweled maen-hir

Troidigezhioù

esperanteg : longa (eo)* galleg : long (fr)* kembraeg : hir (cy)*

kerneveureg : hyr (kw)* saozneg : long (en)*