weljon

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus gweljon gant ur c'hemmadur dre vlotaat (gw > w)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep gweljon
dre vlotaat weljon
dre c'hwezhañ digemm
dre galetaat kweljon
amreizh weljon

weljon /ˈɥelʒũn/

  1. Furm kemmet ar verb gwelet pe gwelout e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— [...]; tec'homp a-drenv ar chapel, ha goude e c'helloc'h gwelet ha klevet, evel a glevjoun hag a weljoun dec'h. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 20.)
  • War-lerc'h ar rannig-verb e, da skouer :
— [...]. Neuze, o sellet en-dro d'in e weljoun ez edoun en eur c'hastell kristal ken kaer, [...]. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 20.)

Stummoù all