teufen

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus deufen gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep deufen
dre vlotaat zeufen
amreizh teufen

teufen /ˈtøfːen/

  1. Furm ar verb dont e kentañ gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
— Mes penaos e fell deoc'h e teufen a-benn d'hen lazhañ, Priñsez, pa nij kuit kerkent ha ma wel ac'hanon ? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 20.)

Stummoù rannyezhel