ran
Neuz
Brezhoneg
|

- (Anv-kadarn) Martial Ménard, Devri - Dictionnaire diachronique du breton, ran .2 f./m. -ed..
- (Furm verb) Eus gran gant ur c'hemmadur dre vlotaat.
Anv-kadarn
ran /rãːn/ gourel pe benel ; furm vihanaat : ranig ; liester : raned)
- Loenig divelfennek eus ar c'herentiad Ranidae, genad Rana, hir e bavioù diadreñv, noazh ha glaswer e groc'hen
- (Ent strizh) Ar spesad Pelophylax esculenta
Gerioù kevrennek
- Ar ran a gan a-raog miz ebrel
a zo gwell dezi tevel
pe e vo troc'het he begel. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 323.)
Troidigezhioù
- galleg : grenouille (fr)
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | gran |
| blotaet | ran |
| amreizh | ran |
ran /rãːn/
- Furm kemmet ar verb ober e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-divizout.
Saozneg
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Furm verb
ran