pigno

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar pign-, pennrann ar verb pignat, hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

pigno /pĩɲo/

  1. Furm ar verb pignat e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— [...]. Neuze ec'h aio d'e varchosi hag e pigno war e dremedar, a zo buanoc'h eget an avel, evit dont war hon lerc'h. [...].— (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 144.)
Gweñv evel ur c'hazh-koad e pigno ouzh ar gwez-derv da gutuilh dezho o-zri ur predad mez, pa c'hoarvezo ganto goullonderiñ o faneradig boued e daouarn ar beorien vihan. — (Tad Medar, Fatima !!, Ar Vuhez Kristen, Rosko, 1943, p. 24.)
— Ha me, eme ar raz, a bigno war ar gwele. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 78.)

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù