karfet

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar kar-, pennrann ar verb karet pe karout, hag an dibenn-ger -fet.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	karfet
dre vlotaat	garfet
dre c'hwezhañ	c'harfet
dre galetaat	digemm
amreizh	digemm

karfet /ˈkar.fet/

1. Furm ar verb karet/karout en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ (e brezhoneg Treger).
   • — M' ho heuilho lec'h ma karfet, a lâre dezhañ, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 192.)
   • [...], hag e c'hallfet ober dezhe 'vel ma karfet". — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 46.)
   • — Sentet ouzhin, n'eus forzh petra a lârin deoc'h, arc'hant ho po kement ha ma karfet. [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 99.)

Gerioù heñvelster

• karfot
• karoc'h
• karot
• kerfet

Troidigezhioù

• galleg : (vous) aimerez ^(fr)  ; désirerez ^(fr) , voudrez ^(fr) (bien)