karent

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar kar-, pennrann ar verb karout, hag an dibenn-ger -ent.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	karent
dre vlotaat	garent
dre c'hwezhañ	c'harent
dre galetaat	digemm
amreizh	digemm

karent /Distagadur ?/

Furm ar verb karout e trede gour lies an amdremened, en doare-disklêriañ

Hep kemmadur :

[...], hag e leziz anezho da furcha ar c'harz kement ha ma karent, a daoliou fuzil hag a daoliou kleze. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 90.)

Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a) :

War e ali e vo e tilezint kement tra a garent evit klask AR GRAAL SANTEL ; [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 16.)

Troidigezhioù

galleg : (elles)/(ils) aimaient ^(fr) ; voulaient ^(fr)

Anagramoù

kantre, kanter, ranket